نویسنده :
nima ahadi - ساعت ٢:٥٥ ب.ظ روز سهشنبه ٢٩ فروردین ۱۳۸٥
سال ها به دنبال همدمی می گشتم و کسی را نیافتم .
با زاری و اشک با التماس از خدا خواستم تنهايی مر از من بگيرد.
نه با حضور رهگذرانی که می آيند و ميروند .
روزی او آمد ولی او هم تنها در ظاهر ماندنی بود.
روز ديگری چون رهگذران از من گذشت اما خدا پاسخ مرا داده بود.
از آن به بعد غم عشق او همدم دائمی من گشت.
چقدر اين اندوه را دوست دارم
نویسنده :
nima ahadi - ساعت ۳:٠۱ ب.ظ روز پنجشنبه ٢٤ فروردین ۱۳۸٥
او که رفت ....
من نيز بايد بروم اما به کجا؟
کدامين دست به سوی من دراز است ؟
کدامين آغوش پذيرای من است؟
کدامين چشم منتظر من است؟
به کجا سفر کنم؟؟؟؟
حتی خاک هم انتظار مرا نمی کشد.
من محکومم.
محکوم به...
نویسنده :
nima ahadi - ساعت ۱:٠۱ ب.ظ روز دوشنبه ٢۱ فروردین ۱۳۸٥
روز ها را شمردم هر روز به اندازه سالی گذشت گويا عقربه های ساعت خسته شده بودند
يک روز گذشت قلبم از دوری فشرده شد.
روز دوم گذشت قلبم دو تکه شد.
روز سوم گذشت زخم گسترده تر شد.
روز چهارم گذشت قلبم دو تکه شد.
روز پنجم گذشت قلبم چهار تکه شد...
روزها گذشت تا روز ديدارت رسيد با قلبی تکه تکه ولی پر اميد ديدارت امدم
بی تفاوتی ات در ان روز قلبم را سوزاند و خاکستر کرد تا ديگر نه زخم بخورد نه بشکند نه تکه تکه شود....
نویسنده :
nima ahadi - ساعت ٢:٠٢ ب.ظ روز شنبه ۱٩ فروردین ۱۳۸٥
يه غريبه هميشه غريبه است
خصوصا اگر غريبه زاده شده باشه
غريبه زندگی کنه و
در اوج غريبگی بميره.
نویسنده :
nima ahadi - ساعت ٢:٠٠ ب.ظ روز شنبه ۱٩ فروردین ۱۳۸٥
درود بر همه دوستان!
با خودم قرار گذاشته بودم که قسمتی از نوشته هام را بگذارم تو بلاگ اما متاسفانه يادم
رفت دفترمو بيارم دانشگاه برا همين قول می دهم از هفته بعد اين کار را انجام ميدهم
ميدانيد اين چندد وقته بد جور دلم ابری است.
نویسنده :
nima ahadi - ساعت ٩:۳۸ ب.ظ روز جمعه ۱۱ فروردین ۱۳۸٥
درود به همه ی دوستان!
می بينم که تو اين روزها کمتر از هميشه دوستان onlineميشن و net حسابی
سووت و کوره!
خب در عوض شما من حضورم بيشتر شده.
۲ روز تا پايان تعطيلات مانده و من دعا می کنم تعطيلات زودتر تمام شه آخه تنها
راهی که من او را ببينم رفتن به دانشگاه است.
مثل هميشه محتاج دعام!
يا علی!
يه غريبه ديوونه
نویسنده :
nima ahadi - ساعت ۱:٠٦ ب.ظ روز جمعه ۱۱ فروردین ۱۳۸٥
قبل از اينکه دستم روی کيبورد بلغزه کلی حرف داشتم ولی حالا...
تمام تعطيلات را با يه خاطره طی کردم ...
هرچيزی او را به خاطرم مياره.
هر نتی منو ميبره تو...
اصلا چرا همه اهنگ ها حرف منو ميزنه .چرا انگار همه از ضمير من بلند ميشه؟؟؟؟؟؟؟
اصلا چرا من اينقدر ان را دوست دارم که حتی يه لحظه از يادش غافل بشم؟؟؟؟؟؟
دختر شرقی باورم کن!
از دل من ساده نگذر!!
يه خبر از من بگير پيش از اينکه...
نویسنده :
nima ahadi - ساعت ٤:٤٢ ق.ظ روز پنجشنبه ۱٠ فروردین ۱۳۸٥
درود به همه ی دوستان عزيز!هرچند ديگه کسی سراغ ما را نمی گيره.ديگه هيچکی يه
غريبه ديوونه را دوست نداره.غريبه غريبست هيشه بجز اينم نميشه!
بيچاره من که هيچکی دوستم نداره...
شاد باشيد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
نویسنده :
nima ahadi - ساعت ٢:٥٩ ب.ظ روز سهشنبه ۱ فروردین ۱۳۸٥
درود به همراه صدها شاد باش:
سال ۸۴ رفت و سال ۸۵ امد اميدوارم سال ۸۵ برای همه ی دوستان و کلا همه ايرانيان
سالی خوب و پر از برکت باشد.
به اميد پيروزی همه ی عزيزان!!!!!
يه غريبه ديوونه
۱/۱/۱۳۸۵
بدرود
نظرات ()
